Κυβέρνηση: Μπορεί ο Κυριάκος Μητσοτάκης να «έκλεισε» προσωρινά το θέμα εκλογής του προέδρου της Δημοκρατίας στην πρόσφατη συνάντησή του με την Φώφη Γεννηματά, ωστόσο η συζήτηση τόσο στο εσωτερικό της ΝΔ, όσο και στα υπόλοιπα κόμματα καλά κρατεί. Ο πρωθυπουργός είχε πει ότι η απόφασή του γι’ αυτό το θέμα αργεί ακόμη και ότι θα σκεφτεί και θα αποφασίσει το όνομα του προέδρου σε μια από τις αποδράσεις του σε ένα βουνό, κοντά στις γιορτές των Χριστουγέννων και όχι νωρίτερα.
Την ίδια ώρα συνομιλητές του Κυριάκου Μητσοτάκη έσπευδαν να διαμηνύσουν ότι στην παρούσα χρονική συγκυρία η συζήτηση αυτή κάνει περισσότερο κακό από ό,τι καλό στην ΝΔ. Και αυτό γιατί η συζήτηση αυτή αποπροσανατολίζει τα στελέχη του κόμματος από το κυβερνητικό έργο, στο οποίο οφείλουν να είναι προσηλωμένοι, ενώ παράλληλα η ονοματολογία που έχει αναπτυχθεί μπορεί να δημιουργήσει εσωκομματικές τριβές, που θα ήταν δύσκολα αντιμετωπίσιμες από το Μέγαρο Μαξίμου.
γράφει ο Γιάννης Ντσούνος
Προεδρολογία παρά τις συστάσεις
Παρά το γεγονός όμως ότι αυτά τα μηνύματα έχουν σταλεί τόσο στο εσωτερικό του κόμματος, όσο και προς τους υπολοίπους, η συζήτηση και η ονοματολογία καλά κρατεί. Από τα πρώτα ονόματα που ακούστηκαν ήδη από τις αρχές του φθινοπώρου ήταν αυτά των δύο πρώην πρωθυπουργών Κώστα Καραμανλή και Αντώνη Σαμαρά. Μάλιστα, η πρόσφατη ομιλία του Κώστα Καραμανλή στην Θεσσαλονίκη, όπου αναφέρθηκε στις προκλήσεις που θα αντιμετωπίσει η χώρα μας στα εθνικά μας θέματα, αναζωπύρωσε τα σενάρια ότι η παρέμβαση αυτή αποτελούσε μήνυμα για την προεδρία της δημοκρατίας. Πληροφορίες της Alpha freepress πάντως αναφέρουν ότι στον πρώην πρωθυπουργό αφενός δεν έχει γίνει καμία νύξη και καμία πρόταση για την ανάληψη της προεδρίας της Δημοκρατίας, αφετέρου από το περιβάλλον του πρώην πρωθυπουργού διαμηνύουν ότι μια τέτοια πρόταση δεν είναι αυτό που θα ήθελε ο Κώστας Καραμανλής.
Επιπλέον, ο Κυριάκος Μητσοτάκης γνωρίζει πολύ καλά ότι στο εσωτερικό της ΝΔ μια τέτοια επιλογή θα δημιουργούσε τριβές, κυρίως από εκείνους που εκτιμούν ότι ο πρώην πρωθυπουργός είναι πολλά χρόνια εκτός της κεντρικής πολιτικής σκηνής και επομένως είναι δύσκολο για τον ίδιο να «επανακάμψει πολιτικά». Στον αντίποδα υπάρχουν αρκετοί υποστηρικτές αυτής της επιλογής, αφού η λεγόμενη «καραμανλική τάση» στο εσωτερικό της ΝΔ παραμένει ακόμη πολύ ισχυρή. Όσοι στηρίζουν την επιλογή Καραμανλή επιχειρηματολογούν λέγοντας ότι ο πρώην πρωθυπουργός αποτελεί «πολιτικό κεφάλαιο» για τον τόπο, που ακόμη δεν έχει εξαντληθεί.
Η επιλογή Σαμαρά
Το δεύτερο όνομα που ακούγεται έντονα όλους αυτούς τους μήνες είναι αυτό του Αντώνη Σαμαρά. Μετά τις έντονες διεργασίες του καλοκαιριού και τα σενάρια που ήθελαν τον Αντώνη Σαμαρά στην θέση του Ευρωπαίου Επιτρόπου, ακολούθησαν τα σενάρια που τον θέλουν στην θέση του προέδρου της Δημοκρατίας. Και σε αυτήν την περίπτωση, όπως και στην περίπτωση του Κώστα Καραμανλή, η εξίσωση δεν είναι διόλου εύκολη για τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Και αυτό γιατί από την μία πλευρά υπάρχουν φωνές που αναφέρουν ότι ο κ. Σαμαράς θα ήταν μια σωστή επιλογή, καθώς κινείται με γνώμονα το εθνικό συμφέρον, ενώ είναι και κατά γενική ομολογία ο πιο επιτυχημένος πρωθυπουργός στα χρόνια της κρίσης, αφού παρέδωσε την οικονομία σε τροχιά ανάπτυξης.
Ωστόσο και εδώ υπάρχουν αντίθετες απόψεις από εκείνους που εκτιμούν ότι ο πρώην πρωθυπουργός μετατόπισε την ΝΔ «πιο δεξιά», χρησιμοποιώντας μια ρητορική που ήταν αντίθετη σε ένα μεγάλο κομμάτι της βάσης του κόμματος. Επιπλέον, ο Αντώνης Σαμαράς δεν χαρακτηρίζεται ως μετριοπαθής όπως ο Κώστας Καραμανλής, γεγονός που αφαιρεί επιχειρήματα από εκείνους που τον προτιμούν στην θέση του προέδρου της Δημοκρατίας.
Η δεξαμενή της κεντροαριστεράς
Εκτός όμως από τα ονόματα των δύο πρώην πρωθυπουργών, στην ονοματολογία των ημερών έχουν ακουστεί και τα ονόματα πολιτικών που δεν ανήκουν στον χώρο της κεντροδεξιάς, αλλά στην κεντροαριστερά. Ένα από αυτά τα ονόματα είναι αυτό του Ευάγγελου Βενιζέλου. Στην παρούσα φάση ο κ. Βενιζέλος βρίσκεται εκτός κεντρικής πολιτικής σκηνής και έχει ερείσματα τόσο στους ψηφοφόρους της κεντροδεξιάς, όσο και στους ψηφοφόρους της κεντροαριστεράς. Ο λόγος είναι η πρόσφατη συγκυβέρνησή του με τον Αντώνη Σαμαρά, όπου η χώρα πήρε αναπτυξιακή τροχιά και με την δική του συμβολή.
Επιπλέον, ο Ευάγγελος Βενιζέλος εμφανίζεται -και όχι αδίκως, αφού είναι ένας από τους καλύτερους συνταγματολόγους της χώρας- ως ένας εκ των θεματοφυλάκων του Συντάγματος, αλλά και λάτρης της θεσμικής λειτουργίας κάθε μορφής εξουσίας. Από την παρουσία του στην Βουλή έως την προεδρία του ΠΑΣΟΚ, ο κ. Βενιζέλος πιστώνεται την «εμμονή» του στην απρόσκοπτη λειτουργία των θεσμών, γεγονός που θα μπορούσε να τον οδηγήσει ακόμη και στο προεδρικό Μέγαρο.
Ωστόσο, η επιλογή Βενιζέλου θα δημιουργούσε στον Κυριάκο Μητσοτάκη διπλό πρόβλημα, καθώς θα είχε να αντιμετωπίσει παράλληλα και τις αντιδράσεις στο εσωτερικό της ΝΔ από την επιλογή ενός κεντροαριστερού προέδρου, αλλά και τις αντιδράσεις από την βάση του κόμματος, που δεν βλέπουν με καθόλου καλό μάτι την επιλογή ενός πασοκογενή πολιτικού στο ύπατο αξίωμα της χώρας. Παρόμοια είναι τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν και οι ενδεχόμενες επιλογές της Άννας Διαμαντοπούλου, αλλά και της Μαρίας Δαμανάκη, που προστέθηκε εσχάτως στην ονοματολογία για τον ένοικο του προεδρικού Μεγάρου. Και οι δύο ανήκουν στον χώρο της κεντροαριστεράς, κάτι που «ξορκίζει» η βάση της ΝΔ, που δεν θεωρεί ότι η διεύρυνση προς τα αριστερά έρχεται με τέτοιου είδους επιλογές, ενώ η κα Διαμαντοπούλου προέρχεται επίσης από τον χώρο του ΠΑΣΟΚ, που δεν καλοβλέπουν όπως προείπαμε οι οπαδοί της ΝΔ.
Πού κοιτά ο Μητσοτάκης
Το ερώτημα που τίθεται, λοιπόν, είναι προς ποια κατεύθυνση κοιτά ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Η Alpha freepress είναι σε θέση να γνωρίζει αυτά τα δεδομένα και ο καθένας μπορεί να εξάγει τα συμπεράσματά του. Δεδομένο πρώτο, ο πρόεδρος της Δημοκρατίας θα είναι πρόσωπο εκτός κεντρικής πολιτικής σκηνής. Δεδομένο δεύτερο, ο πρόεδρος της Δημοκρατίας θα έχει συναινετικά χαρακτηριστικά, θα είναι μετριοπαθής και θα χαίρει της εμπιστοσύνης του συνόλου του πολιτικού κόσμου, αλλά και της κοινωνίας. Δεδομένο τρίτο, ο νέος ένοικος του Προεδρικού Μεγάρου για πρώτη φορά στην ιστορία ενδέχεται σε μεγάλο ποσοστό να είναι γυναίκα! Με αυτά τα δεδομένα, οι υποψηφιότητες λιγοστεύουν και ο καθένας μπορεί να «ποντάρει» στην προτίμησή του. Ωστόσο, όλοι πρέπει να γνωρίζουν ότι για πρώτη φορά η θεωρία εδώ συναντάει και την πράξη, δηλαδή η επιλογή είναι αποκλειστική ευθύνη του Κυριάκου Μητσοτάκη και κανενός άλλου! (από την έντυπη έκδοση).