Τα ρωσικά σχέδια για την Ουκρανία για την περίοδο 2024-2026 αποκαλύπτει με δημοσίευμά της η γερμανική εφημερίδα Bild. Σύμφωνα με αυτό η ρωσική κυβέρνηση, πέρα από τις τέσσερις περιφέρειες (Ντονέτσκ, Χερσώνα, Λουγκάνσκ και Ζαπορίζια) που έχει προσαρτήσει, αλλά δεν ελέγχει πλήρως, έχει στο πλάνο της και την κατάληψη νέων ουκρανικών εδαφών. Ειδικότερα, μέχρι το τέλος του 2024, η Ρωσία σχεδιάζει να καταλάβει το σύνολο των περιοχών του Ντονέτσκ και του Λουγκάνσκ, αλλά και την περιφέρεια του Χαρκόβου μέχρι τον ποταμό Όσκιλ. Μέσα στους επόμενους 36 μήνες, σκοπεύει να καταλάβει μεγάλα τμήματα της ανατολικής Ουκρανίας που βρίσκονται ανατολικά του Δνείπερου ποταμού.
Φέρεται να σχεδιάζει να διατηρήσει την τρέχουσα γραμμή του μετώπου στην περιφέρεια της Χερσώνας κατά μήκος του ποταμού και βασικός της στόχος τίθεται να αποτρέψει τις ουκρανικές δυνάμεις που επιχειρούν στη νότια Ουκρανία να προελαύνουν προς την κατεχόμενη Κριμαία. Η Ρωσία σκοπεύει να καταλάβει μεγάλα τμήματα των περιφερειών Ζαπορίζια, Ντνιπροπετρόβσκ και Χάρκοβο, συμπεριλαμβανομένης της πόλης του Χαρκόβου, εάν είναι δυνατόν, το 2025 και το 2026.
Η αλλαγή της γεωπολιτικής κατάστασης και οι ρωσικές ελπίδες
Η Ρωσία φαίνεται ότι συγκαταλέγεται μεταξύ των λίγων κρατών που χαροποιήθηκαν από το ξέσπασμα του πολέμου μεταξύ Ισραήλ-Χαμάς. Αυτό γιατί το παγκόσμιο ενδιαφέρον μετατοπίστηκε από τον ευρωπαϊκό βορρά στη Μέση Ανατολή. Επιπροσθέτως, οι Ηνωμένες Πολιτείες και κύριως προμηθευτής πολεμικού υλικού της Ουκρανίας, κλήθηκαν τώρα να παράσχουν υλικοτεχνική βοήθεια στον κατεξοχήν σύμμαχό τους, το Ισραήλ. Οι υπόλοιποι Ευρωπαίοι εταίροι αντιμετωπίζουν ήδη δυσχέρειες στην παροχή βοήθειας προς την Ουκρανία, καθώς βλέπουν τα πολεμικά τους αποθέματα να εξαντλούνται.
Επιπροσθέτως, έχουν να αντιμετωπίσουν μια αυξανόμενη και εντοπιζόμενη δημοσκοπικά δυσχέρεια από την πλευρά των πολιτών, οι οποίοι αρχίζουν να βλέπουν την περίπτωση της Ουκρανίας σαν «βαρέλι δίχως πάτο». Ότι δηλαδή όποια και όση βοήθεια και αν παράσχουν η Ουκρανία δεν θα μπορέσει ποτέ να απωθήσει πλήρως τη Ρωσία. Η αποτυχημένη εαρινή ουκρανιή αντεπίθεση συνέβαλε προς τη διαμόρφωση της συγκεκριμένης νοοτροπίας. Σε αυτά δεν θα πρέπει να παραγνωρίσουμε και τους τριγμούς εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που προκαλεί η στάση κρατών όπως η Ουγγαρία, αλλά τη γενικότερη άνοδο της ακροδεξιάς, που και οι δύο φέρονται ιδεολογικά και πρακτικά φίλα προσκείμενες στον Πούτιν και τις μεθόδους του.
Τα ιστορικά ανάλογα
Και ενώ η ρωσοουκρανική σύγκρουση φαίνεται να βαλτώνει, καθώς διανύει τον δεύτερο ρωσικό της χειμώνα, η Ρωσία φαίνεται να ανακτά την αυτοπεποίθησή της, βασιζόμενη στο βάθος της βιομηχανικής της παραγωγής, στο ατελείωτο ανθρώπινο δυναμικό της, αλλά και στα ιστορικά ανάλογα των εισβολών από τη Δύση, οι οποίες υπήρξαν όλες τους αποτυχημένες. Οι χαρακτηριστικότερες είναι η γαλλική εισβολή υπό τον Ναπολέοντα στη Ρωσία, αλλά και η γερμανική επιχείρηση Μπαρμπαρόσα. Με τον όρο γαλλική εισβολή στη Ρωσία, γνωστή στη Ρωσία ως Πατριωτικός Πόλεμος του 1812, εννοούμε τον πόλεμο μεταξύ της Ρωσικής Αυτοκρατορίας και της Γαλλίας του Ναπολέοντα στις περιοχές της Ρωσίας το 1812. Αιτία του πολέμου έγινε η άρνηση της Ρωσίας να υποστηρίξει τον ηπειρωτικό αποκλεισμό, τον οποίο ο Ναπολέοντας χρησιμοποίησε ως κύριο όπλο κατά του Ηνωμένου Βασιλείου, καθώς και η πολιτική του Ναπολέοντα σε μερικά κράτη της Ευρώπης. Στο πρώτο μέρος του πολέμου (Ιούνιος-Σεπτέμβριος 1812), ο ρωσικός στρατός υποχωρούσε με μάχες από τα σύνορα της Ρωσίας στη Μόσχα – πριν την υποχώρηση στη Μόσχα σημειώθηκε η μάχη του Μποροντίνο.
Στο δεύτερο μέρος του πολέμου (Οκτώβριος-Δεκέμβριος 1812), ο στρατός του Ναπολέοντα προσπαθούσε να βρει μέρος να περάσει τον χειμώνα (μετά την καταστροφή της Μόσχας), αλλά αργότερα άρχισε να υποχωρεί προς τα σύνορα της Ρωσίας, αφού είχε δεχτεί αρκετές ήττες από τον ρωσικό στρατό και είχε αρκετές ταλαιπωρίες, όπως η πείνα και το κρύο.
Η γαλλική υποχώρηση από τη Ρωσία
Η επιχείρηση Μπαρμπαρόσα
Επιχείρηση Μπαρμπαρόσα ονομάζεται το σχέδιο επίθεσης και εισβολής της Γερμανίας στη Σοβιετική Ένωση. Η εκτέλεση του σχεδίου ξεκίνησε την Κυριακή, 22 Ιουνίου 1941, παραβιάζοντας το Σύμφωνο Μη Επιθέσεως Μολότοφ – Ρίμπεντροπ. Αποτελεί μέρος του Ανατολικού Μετώπου. Έλαβε το όνομά της από τον Αυτοκράτορα της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, Φρειδερίκο Μπαρμπαρόσα, θέτοντας σε εφαρμογή τον ιδεολογικό στόχο της Γερμανίας να κατακτήσει τη δυτική Σοβιετική Ένωση για να την εποικιστεί με Γερμανούς, στο πλαίσιο της δημιουργίας του Γερμανικού Ζωτικού Χώρου με μαζική εξόντωση υπολοίπων λαών. Η επιχείρηση ξεκίνησε με θεαματικές επιτυχίες για να φτάσει στο σημείο καμπής της με την ταπεινωτική ήττα των Γερμανών στο Στάλιγκραντ.
Η επιχείρηση Μπαρμπαρόσα